لالا لا لا ديگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هرساله
هنوزم تير و تركش قلب و ميشناسه
هنوز شب زير سرب و چكمه ميناله
نخواب آروم گل بي خار و بي كينه
نميبيني نشسته گوله تو سينه
آخه بارون كه نيست رگبار باروته
سزاي عاشقاي خوب ما اينه
نترس از گوله دشمن گل لادن
كه پوست شيره پوست سرزمين من
اجاق گرم سرماي شب سنگر
دليله تا سپيده رفتن و رفتن
نخواب آروم گل بادوم ناباور
گل دلنازك خسته گل پر پر
نگو باد ولايت پرپرت كرده
دلاور قد كشيدن رو بگير از سر
دوباره قد بكش تا اوج فواره
نگو اين ابر بي بارون نميذاره
مثل يار دلاور نشكن از دشمن
ببين سر ميشكنه تا وقتي سر داره
نذاشتن همصدايي رو بلد باشيم
نذاشتن حتي با همديگه بد باشيم
كتاباي سفيدو دوره ميكرديم
كه فكر شب كلاهي از نمد باشيم
نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب
نگو كو تا دوباره بپريم از خواب
بخون با من نترس ازگوله دشمن
بيا بيرون بيا بيرون از اين مرداب
نگو تقواي ما تسليم و ايثاره
نگو تقدير ما صد تا گره داره
به پيغام كلاغاي سياه شك كن
كه شب جز تيرگي چيزي نمياره
نخواب وقتي كه همبغضت به زنجيره
نخواب وقتي كه خون از شب سرازيره
بخون وقتي كه خوندن معصيت داره
بخون با من بيا تا من نگو ديره
سكوت شيشه هاي شب غمي داره
ولي خشم تو مشت محكمي داره
عزيز جمعه هاي عشق و آزادي
كلاغ پر بازي با تو عالمي داره
عزيز جمعه هاي عشق و آزادي
كلاغ پر بازي با تو عالمي داره ...
نخواب اي حسرت سفره گل گندم
نباش تودال راي قصه سردرگم
نخواب رو بالش پرهاي پروانه
كه فرياد تورو كم داره اين مردم
لالا لالا ديگه بسه گل لاله